Galeria czynna 7 dni w tygodniu od godz. 11.00 do godz. 20.00 w Cafe Flore - 1 piętro C.A.Eljazz

Kontakt: eliaszkinga@gmail.com , tel.: 662152726

 

MALARSKI ŚWIAT WYOBRAŹNI - Wystawa malarstwa Nataszy Piskorskiej w El Gallery

W grudniu 2026 roku zapraszamy do El Gallery w Cafe Flore, mieszczącej się w Centrum Artystycznym ELJAZZ przy ul. Krętej 3 w Bydgoszczy (I piętro), na wyjątkową wystawę malarstwa Nataszy Piskorskorskiej.

Ekspozycja będzie dostępna dla zwiedzających od 1 do 31 grudnia 2026 roku. Przez cały miesiąc odwiedzający będą mogli zanurzyć się w barwnym, pełnym wyobraźni świecie artystki, a także nabyć prezentowane obrazy.

Natasza Piskorska urodziła się w Szczecinie. Ukończyła Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, uzyskując dyplom w 2000 roku. Od 1995 roku mieszka i tworzy w Toruniu, gdzie jej twórczość jest doskonale znana mieszkańcom i turystom.

Artystka kreuje własne, niepowtarzalne ilustracje rzeczywistości, w których codzienność przeplata się ze światem snów, humoru i fantazji. W jej obrazach koty grają na fortepianie, ptaki i ryby prowadzą dialog z ludźmi, a zakochane pary tańczą na dachach toruńskich kamienic. Charakterystyczne dla jej prac są intensywne kolory, odważne kontrasty i niezwykła perspektywa.

Inspiracją dla Nataszy Piskorskiej może być wszystko — spacer, rozmowa czy scena z życia codziennego. Jej obrazy są osobiste, pełne emocji, a jednocześnie pozostają otwarte na interpretację. Potrafią wzruszać i wywoływać uśmiech.

Prace artystki znajdują się w setkach prywatnych kolekcji na całym świecie — od Kanady i Stanów Zjednoczonych, przez Europę, aż po Australię. Natasza Piskorska maluje również murale, ilustruje książki, rzeźbi w drewnie i glinie oraz projektuje.

Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia wystawy i odkrycia niezwykłego świata Nataszy Piskorskiej. To doskonała okazja, aby obcować ze sztuką pełną kolorów, emocji i poetyckiej wyobraźni.

Wstęp wolny.

 

Wystawa czynna: 1–31 grudnia 2026 r.

Podczas wystawy istnieje możliwość zakupu prezentowanych prac bezpośrednio u artystki.

https://nataszapiskorska.com/

PEJZAŻE FOTOGRAFICZNE - wystawa Olivii Grant

Zapraszamy na wyjątkową wystawę fotografii autorstwa Olivia Grant – londyńskiej artystki o polskich korzeniach, której twórczość zyskała uznanie dzięki odważnemu, emocjonalnemu i niezwykle osobistemu językowi artystycznemu.

Olivia Grant jest znana przede wszystkim z poruszających autoportretów fotograficznych, w których bada psychikę młodych kobiet dorastających w świecie zdominowanym przez media społecznościowe, presję idealnego wyglądu oraz współczesne standardy piękna. W swojej pracy łączy fotografię, modę i kobiecą perspektywę, tworząc obrazy o silnym, charakterze.

Na potrzeby wystawy w El Gallery artystka przygotowała jednak wyjątkowy cykl pejzaży fotograficznych, ukazujących naturę w subtelny, poetycki i pełen emocji sposób. To prace, które zachęcają do zatrzymania się i spojrzenia na otaczający świat z większą uważnością.

Twórczość Olivii Grant to nie tylko estetyka, ale także szczery dialog z emocjami. Sama artystka podkreśla, że fotografia stała się dla niej formą ekspresji i sposobem oswajania wrażliwości.

Wystawa prezentuje fotografie pełne atmosfery, światła i nastroju – obrazy, które pozostają z widzem na długo.

Serdecznie zapraszamy!

Instagram artystki: www.instagram.com/l0litak

 

 

FAKTURA KOLORU - wystawa fotografii Anny Bulla-Dembek

02.06.2026 - godz. 18.00 - wernisaż

Zapraszamy na wyjątkową wystawę fotografii „Faktura Koloru” autorstwa Anny Bulla-Dembek – artystki, która w niezwykle sugestywny sposób łączy fotografię z wrażliwością malarki i graficzki.

Anna Bulla-Dembek jest podwójną absolwentką Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Dyplom z grafiki warsztatowej uzyskała w 2009 roku, a z projektowania graficznego w 2010 roku. Jest projektantką graficzną, fotografką i artystką wizualną, laureatką licznych nagród oraz pięciokrotną stypendystką Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Jej dorobek obejmuje dziesiątki wystaw w Polsce i za granicą.

Cykl „Faktura Koloru” to fascynująca podróż do świata abstrakcji, w którym zwykłe przedmioty i fragmenty rzeczywistości przeobrażają się w pełne ekspresji kompozycje przypominające malarstwo. Artystka wydobywa piękno z detali, faktur, śladów czasu i intensywnych barw, inspirując się m.in. japońską filozofią wabi-sabi.

Na wystawie będzie można zobaczyć  starannie wyselekcjonowane fotografie, prezentowane w różnych formatach, będzie można spojrzeć na codzienność z zupełnie nowej perspektywy.

To propozycja dla wszystkich, którzy cenią sztukę współczesną, fotografię artystyczną i nieoczywiste piękno ukryte w detalach.

Serdecznie zapraszamy!

https://www.s7a.pl/ 

NOC MUZEÓW

Fasada budynku budynku Centrum Artystycznego ELJAZZ - figury legendarnych muzyków jazzowych, którzy występowali podczas Bydgoszcz Jazz Festival 

Sala I – Bydgoszcz Jazz Festival - Czarno-biała opowieść fotograficzna dokumentująca najważniejsze momenty jednego z najważniejszych festiwali jazzowych w Polsce: Bydgoszcz Jazz Festival .

Sala II – Europejska Akademia Jazzu - Ekspozycja inspirowana estetyką lat 60. i sztuką Optical Art, prezentująca historię międzynarodowych warsztatów i spotkań z mistrzami jazzu.

Foyer przy wejściu do Cafe Flore - Galeria autografów i fotografii podpisanych przez światowe gwiazdy jazzu, które na przestrzeni lat gościły w ELJAZZ

El Gallery w Cafe Flore (I piętro) - galeria czynna w godz. 11:00-20:00 -wystawa fotografii pt.: „Jazz for Freedom” 

 

W ramach festiwalu Jazz for Freedom – Międzynarodowy Dzień Jazzu w Bydgoszczy istotnym elementem programu będą również sztuki wizualne, stanowiące artystyczne dopełnienie wydarzeń muzycznych. W przestrzeni Cafe Flore, mieszczącej się na pierwszym piętrze Centrum Artystycznego Eljazz, zaprezentowana zostanie wyjątkowa wystawa fotograficzna realizowana w ramach El Gallery.

Ekspozycja obejmuje fotografie dokumentujące najważniejsze wydarzenia artystyczne odbywające się w Eljazz na przestrzeni ponad dwóch dekad. Zdjęcia ukazują atmosferę licznych festiwali międzynarodowych oraz koncertów jazzowych organizowanych w Bydgoszczy, stanowiąc wizualny zapis historii tego miejsca i jego znaczenia dla rozwoju kultury jazzowej w Polsce.

Wystawa jest swoistym hołdem dla artystów i ich twórczości – zarówno lokalnych muzyków związanych z bydgoską sceną jazzową, jak i wybitnych przedstawicieli polskiego oraz światowego jazzu. Fotografie przybliżają sylwetki artystyczne uchwycone w wyjątkowych, często niepowtarzalnych momentach scenicznych, oddając emocje, energię improwizacji oraz niepowtarzalny klimat koncertów. To wizualna opowieść o spotkaniach ludzi, idei i dźwięków, które przez lata współtworzyły tożsamość Eljazz.

Autorka – Kinga Eliasz

Autorką wszystkich prezentowanych prac jest Kinga Eliasz, która od ponad 25 lat z pasją dokumentuje wydarzenia realizowane w Centrum Artystycznym Eljazz. Jej fotografie stanowią nie tylko cenny zapis historyczny, ale także artystyczną interpretację świata jazzu, ukazując jego ekspresję, intymność i ponadczasowy charakter. Dzięki wrażliwości i uważności autorki, uchwycone kadry stają się świadectwem emocji towarzyszących muzyce improwizowanej oraz relacji między artystami a publicznością.

Przestrzeń refleksji i spotkania z historią

Wystawa będzie dostępna dla publiczności od 30 kwietnia do końca maja 2026 roku, umożliwiając zarówno uczestnikom festiwalu, jak i mieszkańcom Bydgoszczy dłuższy kontakt z wizualnym dziedzictwem Eljazz. Kameralna przestrzeń Cafe Flore sprzyja refleksji i kontemplacji, tworząc idealne warunki do spotkania z historią miejsca, które od lat stanowi ważny punkt na mapie polskiego jazzu.

Ekspozycja wpisuje się w interdyscyplinarny charakter festiwalu, łącząc muzykę z fotografią i podkreślając, że jazz to nie tylko dźwięk, ale również obraz, emocja i pamięć. To także element budowania trwałości projektu – dokumentacja wizualna wydarzeń przyczynia się do zachowania dziedzictwa kulturowego dla przyszłych pokoleń.

Emocjonalna podróż przez historię Eljazz

Ta fotograficzna opowieść to nie tylko dokumentacja wydarzeń, lecz także emocjonalna podróż przez lata działalności Eljazz – zapis pamięci o artystach, ich pasji oraz twórczym dialogu z publicznością. Wystawa podkreśla rolę Centrum Artystycznego Eljazz jako miejsca spotkań, inspiracji i wymiany artystycznej, które od dekad współtworzy historię jazzu w Polsce.

Pierwsza ekspozycja w EL GALLERY to fotografie Kingi Eliasz - gospodyni galerii - cykl powstał jako wizualna interpretacja muzyki Krzysztof Komeda. Zaczęty od okładki płyty After the Catastrophe (Eljazz Big Band, 2017), rozwinął się w niezależną opowieść o pamięci i odnowie.

Morze – fotografowane w tym samym miejscu, o różnych porach – staje się metaforą granicy między ciszą a dźwiękiem, lękiem a nadzieją. Oś kompozycji wyznacza linia horyzontu: raz ostra, raz rozpływająca się we mgle. Dzieli i łączy jednocześnie, prowadząc dialog jasnych i ciemnych tonów.

„Horyzont” wpisuje się w długą historię pejzażu – od romantycznych doświadczeń wzniosłości po współczesny minimalizm – lecz jest przede wszystkim praktyką słuchania obrazu. Fotografie nie zamykają znaczeń – zapraszają do osobistej medytacji nad tym, co trwa i co się rozpada. To wystawa o poszukiwaniu sensu „po katastrofie” i o miejscu, w którym przeszłość styka się z przyszłością.

Po katastrofie – między rozpadem a odnową

Pejzaż – krótka historia napięcia między „światem” a „ja”

Pejzaż w sztukach wizualnych od zawsze był czymś więcej niż widokiem. W XVII wieku malarze holenderscy umacniali nim tożsamość i nowy porządek świata. Klasycyści, tacy jak Claude Lorrain, nadawali naturze formę idealną – pejzaż stawał się teatrem harmonii.

Romantycy, jak Caspar David Friedrich czy J. M. W. Turner, przesunęli akcent na doświadczenie wewnętrzne: mgła, bezkres i światło stały się językiem melancholii, wzniosłości i lęku. Impresjonizm rozpuścił formy w świetle czasu, a XX wiek rozbił pejzaż na idee – od abstrakcyjnych „horyzontów” koloru po konceptualne spojrzenia fotografii (New Topographics) i ascetyczne morza Hiroshi Sugimoto, w których linia horyzontu jest jednocześnie granicą i obietnicą.

Wspólny mianownik? Pejzaż zawsze mówi o relacji człowieka ze światem – o tym, co widzimy i co w tym widoku projektujemy.

„Horyzont” Kingi Eliasz – pejzaż po przejściu przez dźwięk

Cykl „Horyzont” wyrasta z muzyki Krzysztofa Komedy oraz z historii projektu wydawniczego Stowarzyszenia Artystycznego Eljazz After the Catastrophe – od okładki płyty Eljazz Big Bandu (2017) po samodzielną wypowiedź wizualną.

To fotografia morska oglądana jak partytura – z pauzami, napięciami i powrotami tematu. Morze nie jest tłem, lecz bohaterem i świadkiem – krajobrazem o pamięci starszej niż ludzka. Fotografie mają charakter dokumentalny (to samo miejsce, różne momenty), ale ich efekt jest medytacyjny – zamiast opisu miejsca otrzymujemy przestrzeń znaczeń.

Osią kompozycyjną pozostaje linia horyzontu: czasem wyraźna, czasem rozmyta – jak po długim wybrzmieniu akordu. To jednocześnie podział i połączenie. Dwie strefy obrazu – „góra” i „dół”, jasność i ciemność – prowadzą ze sobą dialog, jak dwie frazy muzyczne: lęk i nadzieja, cisza i dźwięk. Ten formalny minimalizm uruchamia bogate pole emocji.

Horyzont staje się „strefą niepewności” – punktem widzenia, ale też zwątpienia. To miejsce przecięcia pamięci i zapomnienia, realności i wyobraźni, przeszłości katastrofy i przyszłości odnowy.

To linia między dwoma żywiołami – powietrzem i wodą. Zmienna, czasem niemal niewidoczna, a jednak zawsze obecna – dzieląca przestrzeń na dwie abstrakcyjne, symetryczne strefy.

Fotografie cechuje minimalizm kompozycyjny i monochromatyczne ujęcie. Choć wszystkie kadry budowane są według podobnego schematu, horyzont nigdy nie wygląda tak samo. Powtarzalność podkreśla wyjątkowość każdego spotkania morza i nieba – czyniąc cykl jednocześnie uniwersalnym i jednostkowym.

Komeda, choć biograficznie niezwiązany z morzem, rezonuje tu z wodą i przestrzenią otwartą – jak w filmie „Nóż w wodzie”. Szczególne znaczenie ma utwór „Po katastrofie”, inspirowany poezją Czesław Miłosz. Dźwięk staje się przewodnikiem po obrazach: ucho podpowiada oku, kiedy zatrzymać kadr, a kiedy pozwolić mu się oddalić.

Dzięki temu „Horyzont” jest wizualnym odpowiednikiem słuchania – praktyką skupienia i próbą odzyskania ciszy, w której można usłyszeć siebie.

Po doświadczeniu „pęknięć” ostatnich lat pejzaż powraca jako język uzdrawiania. W tradycji romantycznej był miejscem wzniosłości, dziś staje się przestrzenią równowagi – choć nie prostego ukojenia.

Fotografie nie zamykają znaczeń – pozostawiają przestrzeń dla widza. Każdy może odnaleźć swój własny „po katastrofie” i swój własny horyzont: linię, na której to, co było, styka się z tym, co dopiero może się wydarzyć.